| 197 |
 |
Yunus Qandım - Küneşçik. |
"Çüv-çüv!" - ete çipçeçik,
- Baqıñ, - dey, - men - küneşçik!
Çoquçım, qanatlarım,
Şavle kibi, sap-sarı.
Men sevem yırlamağa,
Küneşnen oynamağa,
Saba çıqsam kezmege,
Selâm berem er keske.
Küneş meni sıypalay,
Nurlarınen piyazlay.
Anam ise quvana:
"Küneşçigim!" - dey maña. |
Дигерлер |
|
| 201 |
 |
Biz böyle bir balalarmız |
Biz böyle bir balalarmız,
Em oynar ve em yırlarmız,
Oquvsız bir kün keçmez,
Oyun-külkü iç bitmez.
Her şeynen meraqlanamız,
Her şeyde bir zevq tapamız,
Turmay arta bilgimiz,
Terenleşe fikrimiz.
Qırımnı biz pek sevemiz,
Tilimizni ögrenemiz,
Acayip Vatanımız,
Candan aziz tilimiz.
Biz böyle bir balalarmız,
Em oynar ve em yırlarmız,
Epimiz yahşı oqur,
Oqumış adam olur! |
Сейран Усеин |
|
| 190 |
 |
Memet Nuzet - Sazağan |
Ayağıma eski bav,
Boynuma ip taqalar.
Soñ, uçurıp avağa,
Hep seyrime baqalar.
Baylı uçmaq küç, aman!
Şay bosa da, uçaman.
Zayıf bolsa ip teran,
Eman uçup qaçaman.
Aman balalar, napalar,
Peşim sıra çapalar
Qurtulış yoq bir türlü,
Eman arap tapalar.
|
Дигерлер |
|
| 177 |
 |
Ana tilim |
Ana tilde laf etem,
Onıñ qıymetni bilem.
Ana sözü bu tilde,
Sevgi aşlay göñlümde.
Lâle kibi o süslü,
Em temiz, küler yüzlü.
Yaprağı dua ete.
Duası kökke yete.
Soğanı öse teren,
Sadaqatnı o bergen.
Ana tilim pek zengin.
Ögrenmesi de yengil.
Menim içün bu çiçek,
Seniñ içün bu çiçek.
Yaş nesildir - fidanı,
Çiçeklensin Vatanım!
|
Эмине Усеин |
|
| 202 |
 |
Pardoşımız |
Taqırdadı, şıtırdadı,
raftan şeyler tüşürdi!
Pardoşımız özüni
yımşaq qalpaqmı sandı?
Dolaf için dağıtıp,
yuqlamağa anda kirdi! |
Майе Сафет |
|
| 204 |
 |
Aftanıñ künleri |
Aftanıñ ilk künü bar,
Şu künde dersler başlar,
Adı - BAZARERTESİ,
Künlerniñ dürdanesi.
Ekinci kün - bu SALI,
Baqayıq - nasıl alı?
İş başlasañ, sallanır,
Bu esapqa alanır.
ÇARŞENBE - üçünci kün,
İşsiz oturmam bugün,
Savut yuvam, sipirem,
Anama yardım berem.
Dörtünci kün men coşam,
Şiiriyetnen oğraşam.
İcatqa aves bergen
CUMAAQŞAMI eken.
CUMA - bayram künüdir;
Dinim - İslâm dinidir.
Din turğanda, kin turmaz,
Daim qılınır namaz.
Bugün CUMAERTESİ,
Künlerniñ bir perisi.
Dostlarımnen oynarım,
Keze-keze toyarım.
Afta soñudır - BAZAR;
Tırışsam azar-azar,
Bereket olur evde -
Rahatlanırım kimerde. |
Эмине Усеин |
|
| 114 |
 |
Davul taqtım boynuma |
Davul taqtım boynuma,
Kettim deve yoluna.
Deve yolu bit bazar,
Bit bazarda ayuv bar.
Ayuv meni qorquttı.
Qulaqlarım sarqıttı.
Antar, mantar,
Çek ayağıñ qantar. |
Дигерлер |
|
| 205 |
 |
Şükri Appazov - Qarğa |
Ap-aq daldan qara qarğa
Közlerini tikip qarğa,
Boğazını ayamayıp,
Hep qar aray toqtamayıp.
Ap-aq damlar, tarla ve yol,
Qar örtüsi qalın ve bol,
Lâkin qarğa hep bağıra;
O ne tına, ne ağara. |
Дигерлер |
|
| 195 |
 |
Bizim qorantamız |
Qorantamız büyük degil,
Hepsi olıp on bir can:
Babam, anam, ağam, aptem,
Ayşe-Fatma ve Gülcan.
Ağam-Asan, aptem-Gülnaz,
Ayşe-Fatma- egizler.
Qorantada hepsi olıp
Altı balamız bizler.
Qartbabamnen bitam da
Bizim evde yaşaylar.
Bizler dayin her kün saba
Sütlü botqa aşaylar.
Qana bir daha sayayım:
Onmı ya da on bir can?
Babam, anam, ağam, aptem,
Ayşe, Fatma, men, Gülcan.
Qartbaba ve bitamnen- on...
Vay, yañıldımmı sayğanda?
A...a.. ayınmayıp yuqlağan
Pardoşımız qalğan da! |
Шакир Селим |
|
| 210 |
 |
Qaplıbaqa |
Qaplıbaqa,qaplıbaqa,
Seniñ eviñ arqañda.
Sen bahtlısıñ bu alda
Keç qalmazsıñ sofrağa.
Anahtar yoq cebiñde
Birisi kelse, sen evde!
Sağınmazsıñ,
Tarsıqmazsıñ,
Bu sebepten aşıqmazsıñ.
Ne güzel bir vaziyet!
Eviñ olsa, bu qısmet!
|
Лилия Муратова |
|
| 213 |
 |
Baqa |
Özende baqa yaşay,
Çirkiyler tutıp aşay.
Yırlamağa istidat
Qaldırğan oña ecdat.
Şeñ şaqacı baqaçıq,
Qursağı tomalaçıq,
Kontsertke saba erte
Cümleni davet ete.
Özendeki sakinler,
Balıqlar ve sülükler,
Atta ters yürgen qısqaç,
Qarını olsa da aç,
Temaşağa yetişe,
Diqqat ile yerleşe.
Baq-baqa-qa, ba-qa-qa!
Özende çıñlay baqa
Dostlarınen şeñlenip,
Her kesnen ete şaqa. |
Эльмаз Бахшыш |
|
| 214 |
 |
Ana-baba sevgisi |
Ana-baba sevgisi – bu bir küneş,
Saña tüşer onıñ yarıq şavlesi,
Ana-baba sevgisi – bu bir sıcaq,
Suvuqlarda seni o qurtaracaq!
Olar seni doğurğan ve asrağan,
Her qazadan, her belâdan saqlağan,
Sev olarnı!.. Em de qollarını öp,
“Maşalla balağa!” – der saña soy-sop. |
Сейран Усеин |
|
| 200 |
 |
Ayneni |
Özüm balam özekten
Quvanırım yürekten
Yuqla, balam, yuqla
Tüşler körip, yuqla
Ayya, ayya, ayyası
Candan sever anası
Şimdi anañ kelecek
Beşigine qoyacaq
Yuqla, balam, yuqla
Tüşler körip, yuqla
Ayya, ayya, ayyası
Candan sever anası
Össe tiyer faydası |
Дигерлер |
|
| 203 |
 |
Yunus Qandım - Ayuvçıq |
O yaq, bu yaq sallanıp
Eki de-bir tavlanıp,
Kele pelvan ayuvçıq
Ağzı, burnı ballanıp.
"Vız-vız" uça balqurtlar,
Tişleycekler tutsalar
"Pelvan"adlı hırsıznı,
Bu çaya pervasıznı.
Pelvan körip balqurtnı
Batırlığın unuttı,
Şaşmaladı, utandı,
Qorqaqlığın tanıdı.
Dedi: "Bağışla, qurtım,
Canım-közüm balqurtım,
Endi hiç de yañlışmam,
Balıña köz taşlamam".
Şunda dedi balqurtçıq:
"Bal isteseñ, pelvançıq,
İzin sora sen bizden,
Utanmazsıñ kimseden".
|
Дигерлер |
|
| 194 |
 |
Melevşeler, Lâleler, Sarmaşıq |
Melevşeler
Melevşelerni sevem,
Künde baqıp sevinem.
Melevşeler mor açar,
Mis kibi qoqu saçar.
Lâleler
Baqsa! Her yer qızarğan,
Birden çoq lâle açqan.
Aydı, çölge barayıq,
Lâlelerni baqayıq.
Sarmaşıq
Çalılarğa sarmaşa,
Hep yuqarı tırmaşa,
Onı körmege aşıq,
Onıñ adı - sarmaşıq.
|
Сейран Усеин |
|
| 181 |
 |
Qabaçıqlar |
Küneşte qızıp yatamız,
O yaq-bu yaq aylanamız.
Yeşilce tüsümiz,
Lezetlimiz özümiz.
|
Майе Сафет |
|
| 183 |
 |
Qarpız |
Meni top dep, belleme,
Pek qattı dep, oylama.
İçimde tatlı şerbet,
Qana, aytçı adımı! |
Майе Сафет |
|
| 182 |
 |
Qızıl turup |
Qırmızı yanaqlarım,
Erte baarde olurım.
Özümni maqtamam,
Amma tez-tez aşalam.
|
Майе Сафет |
|
| 189 |
 |
Memet Nuzet - Şar satqan bala |
-Ey, balalar, balalar!
Baqıñ, güzel şarlar bar,
Kök yüzünde yaltırap,
Uçquçdayin uçalar!
- Dep, bu bala durmadan,
Ağız yapmay bağıra,
Balalarnı: ‘Alıñ!’-dep,
Hep yanına çağıra.
Çoq yürmekten yorulıp,
İskemlede yal ala,
Güzel bağlap şarlarnı,
Özü uyquğa dala.
O şarlarnı bir bala,
Çezip ala eline,
Güzel etip bağlay
Soñ bir taraşnıñ beline.
Taraş tura, indemey,
Keçe vaqıt birazçıq.
Birden -bire o yerden
Uça kökke taraşçıq.
Şarcı bala uyana,
Baqa, ğarip, yan-yaa,
Köre, şarlar qaçqanlar,
Bala ağlay, pek yana.
Şarlar barıp iline
Bir kestane dalına,
Yavaş-yavaş taraşçıq
Ağlay özüna.
Bunı körip o bala,
O derekke tırmaşa,
Şarlarını qurtarıp,
Quvançından tap şaşa.
Başlay yene bağırıp,
Şarlarını satmağa.
Peşman ola bir daha
Şay yuquğa yatmağa.
|
Дигерлер |
|
| 187 |
 |
Qalaç |
Oturttım küzde qalaç,
Çaldım oña "variraç".
Qaşqaş septim ve şeker,
Qorquzdım oñı - eger
Tez-tez ösmeseñ, qalaç,
Seperim accı ilâc!
Östi teregim - qalaç,
Yapraqları santıraç.
Bütün alemge quvanç -
Bir pıtaqta on qalaç!
Lezetli qoqusından
Ağardı küneşli tañ...
Yüksek bayırğa çıqtım,
Bar küçümnen qıçırdım:
- Ey, kimniñ qarını aç,
Kel, aşañ tatlı qalaç!..
Keldi yanıma anam:
- Tañ attı, uyan, balam.
Başıñ köter, közüñ aç -
Pişirdim saña qalaç!
|
Нузет Умеров |
|